Krótko i na temat
Wciąż nierozwiązanym problemem pozostaje frakcja kaloryczna, której koszt zagospodarowania sięga obecnie 800-1000 zł za tonę. Koszty zagospodarowania frakcji kalorycznej stanowią zdecydowanie największe obciążenie finansowe dla instalacji sortujących odpady komunalne.
Efektywna i skuteczna polityka odpadowa może być budowana tylko w oparciu o wiedzę i fakty, wynikające z diagnozy stanu, badania potrzeb, problemów, ale też oczekiwań gmin i instalacji w odniesieniu do celów gospodarki odpadami.
Trudno o skuteczną realizację polityki odpadowej i przyśpieszenie inwestycji, jeśli np. czas wydawania decyzji środowiskowej wynosi średnio 1-2 lata, a jest to dopiero początkowy etap inwestycji.
W 2025 r. ma zostać wprowadzony w Polsce system kaucyjny. Dla instalacji oznaczać będzie on znaczący spadek najcenniejszych frakcji materiałowych, tj. opakowań PET i puszki aluminiowej w strukturze odpadów dostarczanych do sortowania. Z ekonomicznego punktu widzenia spowoduje to znaczący spadek efektywności funkcjonowania instalacji i pogorszenie warunków inwestycyjnych. Aby umożliwić realizację rosnących celów gospodarki odpadami (coraz wyższe poziomy odzysku i przygotowania odpadów do recyklingu) konieczne będzie wdrożenie mechanizmu, który przywróci opłacalność, zapewni stabilność pracy instalacji i da motywację odzysku każdej tony frakcji surowcowej.
W strumieniu tworzyw sztucznych dostarczanych do sortowania, znajduje się ok. 30-60% odpadów, które nie mogą być odzyskane i skierowane do recyklingu z dwóch powodów. Po pierwsze, z uwagi na zawarte w strumieniu odpadów zanieczyszczenia, które nie mają charakteru tworzyw sztucznych, a ich zawartość wynika z niewłaściwej segregacji odpadów przez mieszkańców.
Przedsiębiorstwa sektora recyklingu są odbiorcami i reprezentują stronę popytową na rynku frakcji surowcowych wydzielonych w instalacjach do sortowania odpadów komunalnych. Wsparcie rozwoju sektora recyklingu, np. folii drobnej spowodowałoby wzrost poziomu recyklingu odpadów,
Polska posiada duże możliwości rozwoju sektora prywatnego, który jest zainteresowany inwestowaniem w infrastrukturę technologiczną. Przedsiębiorstwa prywatne funkcjonują jednak inaczej niż spółki o kapitale publicznym, które zorientowane są na zaspokajanie zbiorowych potrzeb mieszkańców i finansowane są w większości ze środków publicznych oraz, jak do tej pory, miały też ułatwioną ścieżkę pozyskiwania dofinansowania na realizację projektów inwestycyjnych.
